14ο Πανελλήνιο Συνέδριο Περιοχικής Αναισθησίας, Θεραπείας Πόνου και Παρηγορητικής Αγωγής | 2012

//14ο Πανελλήνιο Συνέδριο Περιοχικής Αναισθησίας, Θεραπείας Πόνου και Παρηγορητικής Αγωγής | 2012

Μεσσηνία, Ναυαρίνο 2012

Και σ’ αυτό το Συνέδριο το Σιάτσου παρουσιάστηκε στο πλαίσιο των Ελεύθερων Ανακοινώσεων και σε Κλινικό Φροντιστήριο. Η παρακάτω περίληψη της Ελεύθερης Ανακοίνωσης δημοσιεύτηκε στο Βιβλίο Περιλήψεων του Συνεδρίου.

ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΗΣ ΑΓΩΓΗΣ ΣΙΑΤΣΟΥ ΣΤΟ ΙΑΤΡΕΙΟ ΠΟΝΟΥ ΤΟΥ ΑΡΕΤΑΙΕΙΟΥ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟΥ

 Λαζανά Μ., Βαζιργιαντζίκη Α., Γρυλλάκη Μ., Tchagoshvili Κ., Στρογγυλούδης Κ., Ρηνάς Θ., Πολυχρόνη-Giannino Π., Κόκκορη Μ.

Ιατρείο Πόνου, Αρεταίειο Νοσοκομείο

Η μελέτη αυτή παρουσιάζει τα περιστατικά που δέχτηκαν Σιάτσου στο πλαίσιο του Ιατρείου Θεραπείας Πόνου του Αρεταίειου Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου Αθηνών από τον Οκτώβριο 2011 μέχρι τον Ιούλιο 2012.

Το Σιάτσου είναι μια αγωγή υγείας που βασίζει την θεωρία της στην Παραδοσιακή Κινέζικη Ιατρική. H βασική παραδοχή του είναι ότι τα πάντα μέσα στο Σύμπαν, και το ανθρώπινο σώμα κατά συνέπεια, διαβρέχονται από Ζωτική Ενέργεια (Qi, όπως ονομάζεται στα κινέζικα), είναι δηλαδή στην πιο ουσιώδη τους διάσταση ενεργειακά πεδία. Οποιαδήποτε διαταραχή στην κατανομή ή στην ροή αυτής της ενέργειας είναι αιτία συμπτωμάτων, που μπορεί να εκδηλώνονται στο σωματικό, στο συναισθηματικό ή στο νοητικό επίπεδο. Ο ασκών το Σιάτσου κάνει ήπιες πιέσεις με τα δάκτυλα ή τις παλάμες σε διάφορα σημεία σε όλο το σώμα, κατά μήκος των “μεσημβρινών”, των καναλιών στα οποία ρέει η Ζωτική Ενέργεια, με στόχο την αποκατάσταση της ομαλής ροής της και της ισοκατανομής της.

Σε διάστημα των 10 μηνών, 90 ασθενείς, 16 άνδρες και 74 γυναίκες, με μέσο όρο ηλικίας τα 54 έτη, δέχτηκαν 921 συνεδρίες Σιάτσου.

Οι διαγνώσεις που είχαν τεθεί ήταν:

  • Μυοσκελετικοί πόνοι (55% των διαγνώσεων)
  • Ινομυαλγία – Μυοπεριτοναϊκό σύνδρομο (16%)
  • Κεφαλαλγία (14%)
  • Νευροπαθητικός πόνος – Περιφερική Νευροπάθεια (12%)
  • Καρκινικός πόνος (3%)

Παράλληλα με αυτές, υπήρχαν και άλλες ενοχλήσεις ή παθήσεις μεταξύ των οποίων οι συχνότερες ήταν:

  • Διαταραχές του ύπνου
  • Κατάθλιψη
  • Διαταραχές της λειτουργίας του εντέρου
  • Καρδιολογικά προβλήματα (διαταραχές της αρτ. πίεσης, στεφανιαία νόσος, φλεβική ανεπάρκεια)
  • Ορμονικές διαταραχές (σακχαρώδης διαβήτης, δυσλειτουργία θυρεοειδούς, διαταραχές περιόδου)
  • Άσθμα

Όλοι οι ασθενείς (με ελάχιστες εξαιρέσεις, κυρίως λόγω ενδεχόμενης εγκυμοσύνης) ελάμβαναν φαρμακευτική αγωγή για τον πόνο για τον οποίο είχαν απευθυνθεί στο Ιατρείο.

Ο αριθμός των συνεδριών Σιάτσου που δέχθηκε κάθε ασθενής κυμάνθηκε από 1 έως 35, με μέσο όρο τις 10,23 συνεδρίες ανά ασθενή.

19 ασθενείς (21%) εγκατέλειψαν χωρίς να ολοκληρώσουν την θεραπεία (αριθμός συνεδριών 1-7)

3 ασθενείς (3,5%)  (με >10 συνεδρίες) δεν είχαν σημαντική βελτίωση.

12 ασθενείς, (13,5%) από τους οποίους οι 4 επανήλθαν για Σιάτσου μετά από υποτροπή των συμπτωμάτων τους, δέχτηκαν από 11-26 συνεδρίες και ολοκλήρωσαν αυτόν τον κύκλο θεραπείας με πολύ ικανοποιητικά αποτελέσματα (βελτίωση της έντασης, της διάρκειας, της συχνότητας του πόνου >70%)

οι υπόλοιποι 56 ασθενείς (62%) έχουν δεχτεί από 3 έως 26 συνεδρίες (ένας ασθενής έχει δεχτεί 35 συνεδρίες) και βρίσκονται σε διάφορα στάδια ολοκλήρωσης αυτού του κύκλου συνεδριών.

Εκτός από την συμβολή του στην μείωση του πόνου, το Σιάτσου παρατηρήσαμε ότι είχε καλά αποτελέσματα στην βελτίωση των διαταραχών του ύπνου, στην μείωση του άγχους και στην βελτίωση της διάθεσης. Οι ασθενείς αναφέρουν ότι νιώθουν μεγάλη υποστήριξη στο να αντιμετωπίσουν την καθημερινότητα και να επανέλθουν στις καθημερινές τους ασχολίες.

Στο ίδιο Συνέδριο έγινε και μια άλλη Ελεύθερη Ανακοίνωση, από Αναισθησιολόγους ιατρούς συνεργαζόμενους με το Ιατρείο Πόνου του Αρεταίειου Νοσοκομείου, στην οποία έγινε αναφορά στο Σιάτσου και στις άλλες Εναλλακτικές και Συμπληρωματικές Θεραπείες που ασκούνται εκεί:

ΠΟΛΥΠΑΡΑΓΟΝΤΙΚΗ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ ΣΕ ΑΣΘΕΝΕΙΣ ΜΕ ΧΡΟΝΙΟ ΜΗ ΚΑΡΚΙΝΙΚΟ ΝΕΥΡΟΠΑΘΗΤΙΚΟ ΠΟΝΟ

Αναγνωσταρά Σ., Ντάφλου Κ., Σταυροπούλου Ε., Κωνσταντίνου Κ., Σουβατζόγλου Ρ., Καρρά Α., Βαδαλούκα Α. 

Ιατρείο Πόνου, Αρεταίειο Νοσοκομείο, Αθήνα

Σκοπός: Ο χρόνιος πόνος αποτελεί νόσο και πρέπει να αντιμετωπίζεται συστηματικά. Ο νευροπαθητικός πόνος είναι ο πόνος ο οποίος πρέπει να αναγνωρίζεται από τον θεράποντα και να αντιμετωπίζεται συστηματικά με στόχο την ανακούφιση και την ποιότητα ζωής των ασθενών στα πλαίσια μιας πολυπαραγοντικής προσέγγισης σύμφωνα με τα τελευταία βιβλιογραφικά δεδομένα. Σύμφωνα με τις τελευταίες κατευθυντήριες οδηγίες της EFNS (Attal et al,2010) φάρμακα εκλογής για το χρόνιο μη καρκινικό νευροπαθητικό πόνο είναι τα συνοδά αναλγητικά κυρίως αντιεπιληπτικά και αντικαταθλιπτικά. Σκοπός της εργασίας μας είναι η μελέτη της χρήσης αυτών των φαρμάκων σε περιστατικά χρόνιου πόνου με νευροπαθητικό στοιχείο.

 

Ασθενείς-Μέθοδος: Η εργασία αναφέρεται σε 52 ασθενείς, εκ των οποίων 18 άνδρες και 34 γυναίκες, ηλικίας από 22 ετών έως 81 ετών, που αντιμετωπίσθηκαν στο Ιατρείο Πόνου του Αρεταίειου Νοσοκομείου στο χρονικό διάστημα Νοέμβριος του 2011 έως και Αύγουστος του 2012. 17 ασθενείς παρουσίαζαν περιφερικό νευροπαθητικό πόνο, 13 έπασχαν από οσφυοισχιαλγία, 6 από ινομυαλγία, 4 ασθενείς από νευραλγία τριδύμου, 2 σκλήρυνση κατά πλάκας, 4 αγκυλοποιητική σπονδυλαρθρίτιδα και 2 αυχεναλγία και 4 οστεοαρθρίτιδα

Για την εκτίμηση του είδους του πόνου χρησιμοποιήθηκε το ερωτηματολόγιο DN4, για την εκτίμηση της έντασης του πόνου η Visual Αnalogue Scale ενώ για την εκτίμηση του θεραπευτικού αποτελέσματος θεωρήθηκε ικανοποιητικό το αποτέλεσμα της μείωσης του πόνου κατά 30% ενώ καταγράφηκε και η ικανοποίηση του ασθενούς.

Οι ασθενείς που συμμετείχαν στην μελέτη υπέφεραν από πόνο μεγαλύτερο από VAS=4 κατά την τελευταία εβδομάδα προ της ενάρξεως της συνδυασμένης θεραπείας. Tα φάρμακα που ελάμβαναν μέχρι την στιγμή της ένταξης τους στην κλινική μελέτη ήταν κωδεΐνη ή τραμαδόλη, Cox-2 inhibitors και PPI. Μετά την διαπίστωση του νευροπαθητικού στοιχείου του πόνου τους, σύμφωνα με την κατάταξη Treede, 2008, ανήκαν σε ασθενείς με σίγουρο νευροπαθητικό πόνο. Στους ασθενείς σαν συνοδά αναλγητικά χορηγήθηκαν πρεγκαμπαλίνη και ντουλοξετίνη.

Με στόχο την αποφυγή έντονων παρενεργειών έγινε προσεκτική τιτλοποίηση των φαρμάκων. Οι ασθενείς σύμφωνα με το πρωτόκολλο αντιμετώπισης χρόνιου πόνου της κλινικής είχαν ψυχολογική υποστήριξη. Στα πλαίσια της πολυπαραγοντικής προσέγγισης οι ασθενείς εκτιμηθήκαν και αναλόγως υποστηρίχθηκαν με συνεδρίες βελονισμού, σιάτσου ή ρεφλεξολογίας.

 

Αποτελέσματα: 35 ασθενείς (67,3%) ανέφερε μείωση στην ένταση του πόνου κατά 30% την πρώτη εβδομάδα ενώ μετά την δεύτερη εβδομάδα η βελτίωση έφθασε στο 60% και ήταν δοσο-εξαρτώμενη. 17 ασθενείς (32,5%) χρειάσθηκαν και εναλλακτικές θεραπείες και η μείωση του πόνου τους ήταν σημαντική μέχρι 50% μετά την δεύτερη εβδομάδα. Οι παρενέργειες που καταγράφηκαν ήταν ελαφρές έως μέτριες και είχαν διάρκεια 2-3 ημερών.

 

Συμπέρασμα: Η χρήση ντουλοξετίνης σε συνδυασμό με πρεγκαμπαλίνη σε χρόνιο νευροπαθητικό πόνο που δεν υποχωρεί με την χρήση αναλγητικών ουσιών βελτιώνει το αναλγητικό αποτέλεσμα και προσφέρει ικανοποίηση στον ασθενή. Η δυνατότης εφαρμογής εναλλακτικών θεραπειών θα πρέπει να προσφέρεται σαν δυνατότητα στους ασθενείς μας.

2017-09-16T17:43:29+00:00