“Ασκείτε το Σιάτσου; Τι σημαίνει το να είναι κάποιος Ασκών το Σιάτσου;”

//“Ασκείτε το Σιάτσου; Τι σημαίνει το να είναι κάποιος Ασκών το Σιάτσου;”

του Ivan Bel

Μέλος του UFPST
Εκδότης του Σιάτσου blog – therapeutique.org
Rédacteur en chef du blog shiatsu-therapeutique.org
Ασκών και δάσκαλος Ryoho Shiatsu

——————————-

Μετάφραση: Μαρία Γρυλλάκη info@shenwellnesstherapies.gr
(πιστοποιημένο μέλος ΕΛ.Ε.ΣΙ. )

 

Μερικές φορές πρέπει να μπορείτε να κάνετε απλές ερωτήσεις. Ενώ ο κόσμος του Σιάτσου γίνεται όλο και πιο περίπλοκος χρόνο με το χρόνο, εύκολα μπορούμε να βρούμε και να διαβάσουμε στο διαδίκτυο θέματα σχετικά με τη διαχείριση ορισμένων ασθενειών, τις μεθόδους και τα αποτελέσματα της επιστημονικής έρευνας πάνω στο Σιάτσου ή ακόμη, την ιστορία αυτής της ιαπωνικής χειροπρακτικής ιατρικής.

Ωστόσο, δεν υπάρχει τίποτα καλύτερο από το να το παίξετε αθώοι, και να ρωτήσετε απλά: τι σημαίνει το να είναι κάποιος επαγγελματίας (ασκών) το Σιάτσου;

Ορισμός: «ένας επαγγελματίας Σιάτσου είναι ένα άτομο που ασκεί το Σιάτσου επαγγελματικά». Με την πρώτη ματιά, η απάντηση είναι αυτονόητη. Το πλεονέκτημα των απλών ορισμών είναι ότι ικανοποιούν τους πάντες. Αλλά μόλις κάποιος αρχίσει να θέτει ερωτήσεις και πάει λίγο παραπέρα τον προβληματισμό, αντιλαμβάνεται ότι ανοίγει ένα είδος «κουτιού της Πανδώρας» του οποίου δεν φαίνεται να γνωρίζει το βάθος. Χωρίς να θέλω να είμαι κουραστικός, υπάρχουν πάρα πολλά σημεία για να σταθώ, και πολλά θέματα που ποτέ δεν έχω καν σκεφτεί, και έτσι, ας κάνουμε μια μικρή περιήγηση στο τι έχω το δικαίωμα να ρωτήσω.

Η διάρκεια και η αναγνώριση της κατάρτισης/εκπαίδευσης.
Το να είναι ένα άτομο επαγγελματίας στο Σιάτσου προϋποθέτει έχει παρακολουθήσει μια εκπαίδευση πάνω σε αυτό. Αυτό είναι επίσης λογικό. Αλλά είναι σαφές ότι κατάρτηση από κατάρτιση διαφέρει. Με την απουσία ενός νομικού πλαισίου, εθνικού ή καλύτερα – να ονειρευόμαστε – Ευρωπαϊκού, αυτή η εκπαίδευση είναι μεταβλητή ανάλογα με το σχολείο όπου κάποιος εκπαιδεύεται. Ανάμεσα στην εκπαίδευση δύο Σαββατοκύριακων, και σε εκείνη των τεσσάρων ετών, είναι σαφές ότι υπάρχει ένα χάσμα γνώσεων και τεχνογνωσίας. Ακόμη, όταν κάποιος διευθύνει ένα κέντρο του Σιάτσου, μπορεί πολύ συχνά να λαμβάνει αιτήσεις δουλειάς προερχόμενες από ανθρώπους που δηλώνουν ασκούντες «Σιάτσου» με λιγότερο από 50 ώρες εκπαίδευσης. Αυτό μπορεί να μας φέρνει ένα χαμόγελο στα χείλη, αλλά είναι πιο ενοχλητικό από ό,τι νομίζετε. Οι αιτήσεις αυτές προέρχονται συνήθως από ανθρώπους που έχουν πάρει μαθήματα που διοργανώνονται εκ μέρους της Πρόνοιας, με 100 – 150 ώρες, προκειμένου να βγουν αυτοί οι άνθρωποι από την ανεργία και να βοηθηθούν στο να επιστρέψουν πίσω στη ζωή. Ο στόχος αυτός είναι περισσότερο από αξιέπαινος, αλλά το πρόγραμμα από αυτούς τους ανθρώπους είναι φρικτό, δηλαδή: 25 ώρες ρεφλεξολογία, 10 ώρες λεμφική παροχέτευση, 50 ώρες Σιάτσου, 25 ώρες μασάζ Ταυλανδέζικο, 10 ώρες ανατομία, και ούτω καθεξής. Στο τέλος, γίνονται «πρακτικοί» ή καλύτερα, «θεραπευτές μασάζ». Δεν μπορεί κανείς παρά να λυπάται γι ´αυτού του είδους την «πάρτα-όλα» εκπαίδευση όπου μπορούμε να δούμε ότι μαθαίνει λίγο από όλα, και στο τέλος δεν ξέρει πραγματικά τίποτα.

Έτσι εξηγείται το γιατί στο Σιάτσου από τη μία πλευρά υπάρχουν μεγάλες εθνικές οργανώσεις (συνδικαλιστικές οργανώσεις, ομοσπονδίες, ενώσεις, κ.λπ.) που επιδιώκουν να οργανώσουν όλα αυτά, και από την άλλη υπάρχει κάποιου είδους συναίνεση για να δημιουργηθεί μια αποφοίτηση ανεπίσημη, αλλά αρκετά τρέχουσα, στο επίπεδο της πρακτικής. Και ιδού μερικά κόλπα για να εντοπίσετε έναν καλό επαγγελματία.

• Ελέγξτε πρώτα ότι έχει παρακολουθήσει μια εκπαίδευση αναγνωρισμένη από κάποιον από τους εθνικούς οργανισμούς/ενώσεις/σωματεία. Είναι εγγύηση για την σοβαρότητα αναφορικά με τις δεξιότητες που υποτίθεται ότι ο επαγγελματίας έχει αποκτήσει, το να περάσει τις εξετάσεις, τον αριθμό των ωρών και τις πρακτικές κατά τη διάρκεια των σπουδών του. Με λίγα λόγια, αυτός δεν θα έρχεται από το πουθενά, και ως εκ τούτου θα γνωρίζει εκ των προτέρων τι κάνει με τα χέρια του.

• Τιμητικά, μπορούμε να πούμε ότι στο τέλος του πρώτου έτους σπουδών, ο ασκών είναι σε θέση να ολοκληρώσει σωστά ένα Σιάτσου ας το πούμε «οικογενειακό», δηλαδή για την γενική ευεξία, και τίποτα περισσότερο. Στη συνέχεια, μετά από δύο χρόνια, ο ασκών είναι σε θέση να κάνει ένα καλό Σιάτσου «μεσημβρινών», και να επαναφέρει μηχανικά κάποιον, λίγο προς το να νιώθει πιο καλά. Στα τρία χρόνια, έχουμε έναν επαγγελματία που θα είναι σε θέση να κάνει «εξισορρόπηση ενέργειας. Και τέλος, το τέταρτο έτος φτάνει σε ένα πιο προχωρημένο επίπεδο που είναι εκείνο του «θεραπευτικού» Σιάτσου (με την έννοια της κινεζικής ιατρικής). Αυτά τα επίπεδα είναι άτυπα/ανεπίσημα, και κάθε ένα από αυτά θα απαιτούσε ένα σαφή ορισμό στα πλαίσια μιας συζήτησης στρογγυλής τραπέζης μεταξύ των κυρίων πρωταγωνιστών του κόσμου του Σιάτσου.

• Σας ζητώ τελικά να εξετάσετε από σας πρώτη επικοινωνία εάν ο ασκών αισθάνεται σε θέση να πάρει στα χέρια του τα προβλήματα πόνου που έχετε. Με αυτό αποφεύγετε την απογοήτευση.

Το περιεχόμενο της εκπαίδευσης.
Χωρίς να αναφερθούμε στα στυλ του Σιάτσου, που είναι πολλά και αυτό είναι καλό, το περιεχόμενο της εκπαίδευσης να γίνει κάποιος επαγγελματίας είναι πολύ ανόμοια. Μερικά σχολεία προσφέρουν επίσης ένα συνδυασμό τεχνικών, άλλοι επικεντρώνονται μόνο στο Σιάτσου. Κάποια σχολεία να επιβάλλουν μια ευρεία εκπαίδευση στην ανατομία, τη φυσιολογία, την παθολογία, και ακόμη τις πρώτες βοήθειες, όταν άλλοι δεν έχουν κανένα από όλα αυτά. Τέλος, ορισμένα σχολεία επιμένουν στην αίσθηση χωρίς άλλη θεωρία πέρα από το Γιν-Γιανγκ και τις 5 Κινήσεις/Στοιχεία/Φάσεις, ενώ άλλοι διερευνούν από πολύ νωρίς την ιατρική της Άπω Ανατολής και την διαδασκαλία για την τέχνη της διάγνωσης της Παραδοσιακής Κινέζικης Ιατρικής.

Βασικά, οι διδασκόμενοι μπορεί να οδηγηθούν περισσότερο ή λιγότερο προς τις διαφορετικές κατευθύνσεις του, και μπορούμε να πούμε ότι μετά από αρκετά χρόνια, αυτό θα δώσει εντελώς διαφορετικούς επαγγελματίες. Αυτό δεν σημαίνει ότι κάποιες εκπαιδεύσεις είναι καλύτερες σε σύγκριση με άλλες, αλλά σαφώς υπάρχουν διαφορές, που θα εκφραστούν μέσα στην άσκηση και στις ικανότητες του επαγγελματία/ασκούντα. Εάν ένας πελάτης προσπαθεί να καταπολεμήσει τις τρομερές ημικρανίες του, σε τι είδους επαγγελματία θα πρέπει να πάει, και πώς να τον βρεί; Εδώ πάλι, λείπει η συντονισμένη δράση σε επίπεδο χώρας και το έργο παραμένει τεράστιο για να ανελιχθεί το συνολικό επίπεδο.

Επαγγελματισμός και ηθικός κώδικας
Εάν πάει κάποιος σε έναν επαγγελματία, εκτιμάται ότι αυτός ο επαγγελματίας θε έχει εκπαιδευτεί για να έχει τεχνική ικανότητα, αλλά και να είναι καλός επαγγελματίας. Πρόβλημα: πολύ λίγα σχολεία διδάσκουν ότι αυτό συνεπάγεται από άποψη διαχείρισης, την συμπεριφορά, την ικανότητα να ακούει, τον τρόπο για να πλαισιώσει τις πολύπλοκες καταστάσεις που ποτέ δεν παραλείπεται από το να προκύψουν στο πλαίσιο της μια ιδιωτικής άσκησης. Ας πάρουμε ένα παράδειγμα: ένας (μία) πελάτης (-τισσα) σας προσκαλεί σε ένα ποτό μετά τη συνεδρία. Θα το δεχτείτε ή θα αρνηθείτε; Γιατί συμβαίνει και τι εξυπηρετεί; Έχετε χτίσει, πέρα από το ένστικτο, επιχειρήματα που για να αποδεχτείτε ή να απορρίψετε την πρόταση αυτή; Ένα άλλο παράδειγμα: ένας (μία) πελάτης (-τισσα) σας λέει ότι είστε ιδιαίτερα καλός σήμερα και προσθέτει 20,00 ευρώ επιπλέον της συνήθους αμοιβής. Συμφωνείτε ή αρνηθείστε; Άντε, μία ακόμη για το δρόμο: Εάν ένας πελάτης σας ζητάει να τρίψετε την περιοχή των γλουτών, υπακούτε διότι ο πελάτης είναι ο «βασιλιάς», ή όχι;

Η σχέση με χρήματα, η σχέση με την εξουσία, η τοποθέτηση του επαγγελματία σε σχέση με τον(την) πελάτη (-τισσα), η σεξουαλικοποίηση στην συνομιλία, η γλώσσα της χειρονομίας και ο συντονισμός (πότε πρέπει και πότε δεν πρέπει να αγγίζετε), η συμπεριφορά του επαγγελματία, η συζήτηση σχετικά με τον πόνο ή την δυσφορία, το πώς θα δοθέ η απόσταξη για συμβουλές ζωής χωρίς πληγώνουν ή να διαταράσσουν μια ζωή (του πελάτη), δεν είναι ζητήματα που λείπουν, αλλά είναι εκείνα που πρέπει να αντιμετωπίσει ο επαγγελματίας συστηματικά ως μέρος της επαγγελματικής του κατάρτισης. Προς το παρόν, αυτά τα θέματα λάμπουν μέσα από την απουσία τους στο πλαίσιο της εκπαίδευσης στις περισσότερες περιπτώσεις.
Όπως αυτά τα ερωτήματα (και πολλά άλλα), που σχετίζονται με την παροχή της υπηρεσίας (μια συνεδρία Σιάτσου είναι μια υπηρεσία για ένα άτομο), στο πλαίσιο της επαγγελματικής σχέσης, το επαγγελματικό απόρρητο (είναι στον τομέα της εμπιστευτικότητας) συνδέονται με την βασική αρχή της επαγγελματικής δεοντολογίας. Αν στην ιατρική υπάρχουν επιτροπές δεοντολογίας, είναι που το θέμα αξίζει την προσοχή των επαγγελματιών της Υγείας, με μεγάλο «Υ». Στον τομέα της φυσικής (αντιμετώπισης της) υγείας μέρος της οποίας είναι το Σιάτσου, θα πρέπει να συμβαδίζουν όλοι, και οι μελλοντικοί επαγγελματίες θα πρέπει να επεξεργαστούν έναν γερό προβληματισμό σχετικά με περιπτώσεις (ιστορικά ασθενών) που όλοι οι παλαιοί ασκούντες έχουν συναντήσει (όπου αυτόματα ανήκουν οι εκπαιδευτικοί) στο χώρο άσκησης τους. Πρέπει να είναι εκπαιδευμένες και εξοπλισμένες για αυτό και οι εθνικές οργανώσεις για να το κάνουν προτεραιότητα. Εδώ πάλι, χρειάζεται να γίνει δουλειά.

Συνεχιζόμενη εκπαίδευση
Το να πιστεύει κάποιος ότι αφού ολοκλήρωσε το «σχολείο» ως βασική εκπαίδευση έγινε επαγγελματίας ασκών, τρέφει ψευδαισθήσεις. Είναι επιτακτική ανάγκη, όλα τα άτομα που εργάζονται στον τομέα της Υγείας, να έχουν ως υποχρεωτική τη συνεχιζόμενη εκπαίδευση. Το να σταματήσει να μορφώνεται σημαίνει το να ξεχάσει τα οφέλη του σχολείου, το να μην ζητά πλέον να βελτιωθεί, το να λειτουργεί σύμφωνα με τη συνήθεια (μηχανικά), έως ότου δεν θα λειτουργεί πλέον. Παρακολουθήστε ανθρώπους που έχουν 30 ή 40 χρόνια στο επάγγελμα. Είναι οι πρώτοι που δείχνουν το παράδειγμα και με το να παρακολουθούν δεν θα ήταν παρά μια εκπαίδευση (σεμινάριο) ανά έτος. Ποτέ δεν μπορεί να γνωρίζει κάποιος τα πάντα, γιατί το Σιάτσου, η Ενέργεια, οι θεραπείες με τα χέρια, η ιατρική της Άπω Ανατολής, είναι όλα αυτά, υλικά χωρίς τέλος… Και τόσο το καλύτερο! Έτσι, ο ασκών δεν είναι ποτέ βαριεστημένος.

Μπορείτε να αναθεωρήσετε τις βάσεις κατά τη διάρκεια ενός σεμιναρίου; Θα ανακαλύψετε ότι μπορεί να είχατε κατανοήσει μόνο την επιφάνεια και κρύβονται στρώματα και στρώματα κατανόησης για κάθε κίνηση. Μπορείτε να ανακαλύψετε νέες θεωρίες ή νέες κινήσεις; Αυτοί είναι νέοι ορίζοντες που ανοίγονται για σας, ανεξάρτητα από τον αριθμό στα χρόνια της πρακτικής σας. Εξακολουθεί να υπάρχει υλικό για να μάθετε. Ακόμα καλύτερα! Θα «πέσετε» πάνω σε προηγμένες πτυχές που θα χρειαστούν και άλλα χρόνια για να μπορέσουν να τις κάνουν κάτι τα χέρια σας. Που μας φέρνει σε ένα άλλο σημαντικό ζήτημα: αυτό του αναγκαίου χρόνου. Το Σιάτσου είναι οτιδήποτε άλλο εκτός από μια δουλειά που θα μπορούσε να γυρνάει γύρω από τον εαυτό της, όπως πχ ο υδραυλικός ή ο κρεοπώλης. Δεν πρόκειται μόνο για μια τέχνη που είναι πολύ τεχνική και λεπτή, αλλά κυρίως για ένα Δρόμο με την καθεαυτό ασιατική αίσθηση του όρου. Ως εκ τούτου, είναι αδύνατο, ακόμα και αν κάποιος εργάζεται πολύ σκληρά κάθε μέρα, να είναι ειδικός στον τομέα αυτό μόνο λίγα χρόνια. Εάν το ποσό της εργασίας είναι πράγματι πολύ σημαντικό για την πρόοδο, τα χρόνια της ωρίμανσης είναι ακόμη περισσότερο σημαντικά.

Ας θυμηθούμε αυτό από μικρή ιστορία των πολεμικών τεχνών, την οποία θα συνοψίσω.
«Ένας νεαρός Κινέζος πάει να δει έναν γηραιό δάσκαλο για να γίνει εξπέρ στην τέχνη του Κουνγκ Φου. Χτυπάει την πόρτα του και ο δάσκαλος ανοίγει. Αμέσως, ο νεαρός τον ρωτά: Δάσκαλε, θα ήθελα να μάθω Kung Fu μαζί σας. Είμαι πολύ ισχυρός και θα παρακολουθήσω όλα τα μαθήματα σας. Πόσα χρόνια θα χρειαστώ για να γίνω εξπέρ στον τομέα;
-Εεε, Ε λοιπόν, μια καλή 15ετία νομίζω.
-15 χρόνια; Τι; Όχι, όχι, δεν με καταλαβαίνεις. Θα δουλεύω πολύ σκληρά και θα –
επίσης προπονούμαι επίσης και έξω από την τάξη. Θα διαβάσω εξίσου όλα αυτά που υπάρχουν για το θέμα αυτό .
-Αχ ναι, βλέπω. Ας βάλουμε λοιπόν ακόμη 20 χρόνια για να φτάσουμε εκεί.
-20 χρόνια; Αλλά πριν λίγο ήταν θέμα των 15 ετών. ? Εντάξει, θα έρθω να ζω μαζί σας, να σας φτιάχνω να φάτε, να σκουπίζω το σπίτι σας, θα εργάζομαι μέχρι αργά το βράδυ, και δεν θα μετράνε τις προσπάθειές μου.
-Α καλά; Στην περίπτωση αυτή, χρειάζεστε 25 χρόνια τουλάχιστον πριν φτάσετε εκεί. »

Στις πολεμικές τέχνες, όπως και σε όλες τις τέχνες, είναι η καθημερινή πρακτική που διαμορφώνει το σώμα και το μυαλό. Αλλά αν τρέχουμε πίσω από μια ανταμοιβή και δουλεύουμε πολύ σκληρά, τότε είναι που έχουμε ξεχάσει ότι χρειάζεται χρόνος για να καταλάβουμε, να ενσωματώσουμε, να αισθανθούμε και να ισορροπήσουμε, τον Δρόμο του Σιάτσου. Η έννοια του χρόνου είναι ένα ασυμπίεστο δεδομένο της μάθησης. Και πάλι. Συνιστάται έντονα να μελετάμε πλήρως ένα στυλ Σιάτσου, μετά ένα άλλο, μετά ένα άλλο, πριν να ισχυριστούμε ότι μιλάμε για το σύμπαν του «Σιάτσου». Όλο αυτό παίρνει χρόνο! Όπως είπε και ο Αϊνστάιν, «η γνώση αποκτάται μέσα από την εμπειρία, ό, τι άλλο είναι πληροφορίες.

Οδοιπορικό πάνω στο Δρόμο
Ένας επαγγελματίας Σιάτσου δεν ανοίγει ένα γραφείο, λέγοντας στον εαυτό του ότι πρόκειται να κάνει πολλά πράγματα που είναι άσχετα μεταξύ τους και από καιρό σε καιρό θα κάνει και μια συνεδρία Shiatsu όταν εμφανιστεί ένας ενδιαφερόμενος. Από την ταοϊστική επιρροή, η ιατρική της Άπω Ανατολής είναι ένας Δρόμος, της διαμήκυνσης, της γλυκύτητας, της ευθύνης, και έτσι, μιας δουλειάς με τον εαυτό. Ποια είναι η διαφορά μεταξύ του εμπειρογνώμονα και ένα δάσκαλου; Ουσιαστικά ο τρόπο ζωής τους. Ο πρώτος εργάζεται και ζει οικονομικά μέσω του Σιάτσου. Ο δεύτερος κατευθύνει όλη τη ζωή του, όλες του χειρονομίες, όλες του τις σκέψεις για να ζει σύμφωνα με τις αρχές που διέπουν το Σιάτσου. Η απόχρωση είναι στο μέγεθος.

Εκείνος που επιδιώκει να κατανοήσει και να κυριαρχήσει το Σιάτσου είναι σε μια συνεχή προσωπική αναζήτηση που απαιτεί όχι μόνο προσπάθειες, αλλά κυρίως χρόνο και υπομονή. Χρόνο με το χρόνο, μελετάει τα κείμενα και προσπαθεί να εφαρμόσει ό, τι κατανοεί. Επιδιώκει τη μελέτη των Εσωτερικών Τεχνών (Taijiquan, qigong, neigong, songgong, yoga, Διαλογισμό) να νιώσει και να βιώσει την αναπνοή στο σώμα του. Επιδιώκει να μελετήσει και να κατανοήσει τη φύση, το περιβάλλον και την κοινωνία στην οποία δραστηριοποιείται, καθώς και εκείνη μέσα στην οποία γεννήθηκε το Σιάτσου, τις ρίζες του, τις τεχνικές και φιλοσοφικές αρχές του. Μόνος του θα επιδιώξει να εναρμονίσει τα συναισθήματά του, την τροφή του, τις κοινωνικές του σχέσεις, τις δραστηριότητες του στον ελεύθερο χρόνο του, τα δυναμικά του ανάλογα με την εποχή, κλπ. Δεν φαίνεται σαν ένα παραμύθι ή μια ταινία;

Και όμως, πολύ μακρυά από τα στερεότυπα του κινηματογράφου, είναι η επιλογή που θα πρέπει να εφαρμόζεται σε όλους τους επαγγελματίες που επιθυμούν διακαώς να κάνουν το καλύτερό τους για να πετύχουν στο Σιάτσου. Να ζουν με διαφορετικό τρόπο. Να ζουν βαθιά και όχι στην επιφάνεια των πραγμάτων.

Άλλα χρήσιμα σημεία για να γίνει κάποιος επαγγελματίας
Ήδη αυτές οι παράγραφοι είναι πάρα πολλές για ένα online άρθρο, αλλά το θέμα αξίζει ένα δικό του βιβλίο. Αξίζει ιδιαίτερα την προσοχή από τις οργανώσεις που πλαισιώνουν το Σιάτσου. Ειδικά αυτές πρέπει να θέσουν τα ερωτήματα: Πώς να γίνει επαγγελματίας, τι υλικό βλέπουμε για κάθε επίπεδο, τι ηθική και ηθικό κώδικα να διδάσκονται, πώς να πλαισιώνεται η επαγγελματική σχέση, τι προσφέρει η συνεχιζόμενη εκπαίδευση; Τι είναι οι διαφορές μεταξύ της μάθησης την τεχνική και της μάθησης ενός επαγγέλματος, της μάθησης ενός επαγγέλματος και του να ακολουθήσεις ένα Δρόμο, κλπ.

Επιπλέον, είμαστε μακριά από το να τα έχουμε πει όλα, και παραμένουν βασικά σημεία που πρέπει να αντιμετωπιστούν:
-Πώς να αυτο-αξιολογούν και να αναγνωρίσετε ανάγκες κατάρτισης;
-Πώς ο ασκών πρέπει να διαχειρίζεται την υγεία του;
-Πώς ο ασκών να διαχειρίζεται την ενέργεια και εκείνη των πελατών του; Να προστατευτεί από αυτή ή να τη μετασχηματίσει;
-Πώς πρέπει να ακούσει τα παράπονα των ασθενών του και τι απαντήσεις να δώσει;
-Πού είναι τα όρια για να μην βγει έξω κατά την άσκηση του;
-Πώς να αναγνωρίσει την έλλειψη της κατάρτισης του σχετικά με ένα θέμα και σε ποιον να μιλήσει; Πώς να παρηγορηθεί;
-Ποιος είναι ο ρόλος της θεραπευτικής συνομιλίας (επειδή οι ασκούντες δεν είναι μουγγοί) για το Σιάτσου;
-Τι να κάνει όταν τα προβλήματα του πελάτη αρχίζουν να εισβάλουν πνευματικά στον θεραπευτή; -Τι είναι η εποπτεία στον ασκούμενο; Με τι ρυθμό; Με ποιον; Υπάρχει εποπτεία για το Σιάτσου;

-Πώς να οικοδομήσει ένα δίκτυο επαγγελματιών υγείας στον οποίο να επαφίεται;
-Τι σχέσεις να καθιερώσει με τους συναδέλφους του από όλα τα στυλ; Πώς να τους συναντήσει;
-Ποια είναι τα εργαλεία που μπορούν να συμπληρώσουν το Σιάτσου χωρίς στρέβλωση;
-Και τέλος, πώς να καθορίσει το Σιάτσου προκειμένου να εξηγήσει σαφώς σε συνομιλητές του χωρίς να πέσει σε θολές εξηγήσεις;

Όπως βλέπετε, αυτά δεν είναι τα θέματα που λείπουν.
Καλή τύχη στο δρόμο.

© Copyright – tous droits réservés – Shiatsu France 2018-2019

2018-12-07T11:36:24+00:00